Dehydrogenaza mleczanowa

27,50 zł

Dehydrogenaza mleczanowa (LDH)

Czy odczuwasz nietypowe osłabienie, bóle mięśni, a może lekarz podejrzewa u Ciebie problemy z wątrobą, sercem lub innymi narządami? Badanie dehydrogenazy mleczanowej (LDH) jest kluczowym narzędziem diagnostycznym, które pozwala ocenić stan zdrowia i funkcjonowanie różnych tkanek w organizmie. Oznaczenie poziomu LDH może dostarczyć cennych informacji na temat uszkodzeń komórkowych oraz procesów chorobowych, które mogą zachodzić w organizmie.


Materiał
Krew

Przygotowanie
Zalecane pobranie na czczo (8–12 godzin)*

Wynik
Najczęściej 1 dzień roboczy*

Układ
Wątroba, serce, mięśnie

Opis badania

Dehydrogenaza mleczanowa (LDH) jest enzymem, który odgrywa kluczową rolę w procesach metabolicznych, szczególnie w cyklu kwasu mlekowego. Enzym ten występuje w wielu tkankach organizmu, w tym w sercu, wątrobie, nerkach, mięśniach szkieletowych oraz w erytrocytach. Oznaczenie poziomu LDH w surowicy krwi pozwala na ocenę stopnia uszkodzenia komórek oraz monitorowanie różnych stanów chorobowych. Wzrost stężenia LDH może wskazywać na uszkodzenia tkanek, a także na obecność stanów zapalnych, nowotworów czy chorób metabolicznych.

Kiedy warto wykonać to badanie?

Badanie dehydrogenazy mleczanowej jest zalecane w sytuacjach, gdy występują objawy sugerujące uszkodzenie tkanek, takie jak przewlekłe zmęczenie, bóle mięśni, duszność, a także w przypadku podejrzenia chorób wątroby, serca czy nowotworów. Lekarz może zlecić to badanie w celu monitorowania stanu pacjenta po urazach, operacjach, a także w trakcie leczenia chorób nowotworowych. Dodatkowo, LDH jest często oznaczana w diagnostyce chorób hematologicznych, takich jak anemia hemolityczna.

Komu polecamy wykonanie badania?

  • Osoby z objawami uszkodzenia tkanek, takimi jak bóle mięśniowe lub osłabienie,
  • Pacjenci z chorobami wątroby, serca lub nerek,
  • Osoby z podejrzeniem nowotworów,
  • Pacjenci z anemią hemolityczną lub innymi zaburzeniami krwi.

Jak często wykonywać to badanie?

W zależności od stanu zdrowia pacjenta oraz wskazań medycznych, badanie dehydrogenazy mleczanowej może być wykonywane regularnie, na przykład co kilka miesięcy, w celu monitorowania postępu choroby lub skuteczności leczenia. W przypadku pacjentów z przewlekłymi schorzeniami, lekarz może zalecić częstsze kontrole, aby ocenić ewentualne zmiany w poziomie LDH.

Jak przygotować się do badania?

Aby uzyskać wiarygodne wyniki, zaleca się, aby pacjent zgłosił się na badanie na czczo, co oznacza, że powinien powstrzymać się od jedzenia przez 8–12 godzin przed pobraniem krwi. Można pić wodę, ale należy unikać napojów zawierających cukier lub alkohol. Warto również poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach oraz suplementach, ponieważ niektóre z nich mogą wpływać na wyniki badania.

Czynniki mające wpływ na wynik

Na wynik badania dehydrogenazy mleczanowej mogą wpływać różne czynniki, takie jak intensywny wysiłek fizyczny, stres, a także niektóre leki, w tym leki przeciwbólowe, leki stosowane w terapii nowotworowej oraz leki przeciwpadaczkowe. Spożycie alkoholu przed badaniem również może prowadzić do podwyższenia poziomu LDH. Warto zatem unikać wszelkich czynników mogących zafałszować wynik, aby uzyskać jak najdokładniejsze informacje o stanie zdrowia.

Co mogą oznaczać wyniki poza zakresem?

Podwyższony poziom dehydrogenazy mleczanowej może wskazywać na uszkodzenie komórek w różnych narządach, takich jak wątroba, serce czy mięśnie. Wysokie wartości LDH są często obserwowane w przebiegu chorób nowotworowych, zawałów serca, a także w stanach zapalnych. Z kolei obniżony poziom LDH jest rzadziej spotykany, ale może występować w przypadku niedoborów składników odżywczych lub niektórych schorzeń genetycznych. Każdy uzyskany wynik badania laboratoryjnego należy bezwzględnie odnieść do zakresów referencyjnych podanych przez konkretne laboratorium oraz skonsultować z lekarzem w celu ustalenia dalszego postępowania.

Pamiętaj: Każdy uzyskany wynik badania laboratoryjnego należy bezwzględnie odnieść do zakresów referencyjnych podanych przez konkretne laboratorium oraz skonsultować z lekarzem w celu ustalenia dalszego postępowania.